Τάφος 3.000 ετών έφηβου της ελίτ βρέθηκε στο Ιράν

Ο τάφος μιας νεαρής γυναίκας της Εποχής του Χαλκού, θαμμένης με πλούσια κτερίσματα, συμπεριλαμβανομένου ενός κουτιού καλλυντικών διακοσμημένου με φίδια και σκορπιούς, ανακαλύφθηκε στον αρχαιολογικό χώρο Tepe Chalow στο βορειοανατολικό Ιράν. Είναι ένας από τους πλουσιότερους τάφους του Μεγάλου Πολιτισμού του Χορασάν που έχουν ανακαλυφθεί ποτέ.

Η τοποθεσία Tepe Chalow, η οποία κατά την εποχή της ταφής ήταν μέρος του Πολιτισμού του Μεγάλου Χορασάν, ανασκάφηκε για πρώτη φορά το 2011. Από τότε, έχουν αποκαλυφθεί 48 τάφοι κάτω από χαμηλούς τύμβους. Οι περισσότεροι από τους τάφους χρονολογούνται στην εποχή του Μεγάλου Χορασάν, αλλά μερικοί από αυτούς προηγούνται αυτής, ανάγοντας την στις πρώτες ημέρες του οικισμού την 4η χιλιετία π.Χ.

Ο τάφος της νεαρής γυναίκας ανακαλύφθηκε το 2013, αλλά μόλις τώρα δημοσιεύτηκε. Η οστεολογική εξέταση διαπίστωσε ότι ήταν περίπου 18 ετών όταν πέθανε. Έθαψε σκυφτή στη δεξιά πλευρά της, στραμμένη προς τα νοτιοανατολικά. Αυτή ήταν η τυπική στάση που βρέθηκε στις ταφές Tepe Charlow, αλλά το περιεχόμενο του τάφου της ήταν εντελώς άτυπο. Ο δικός της ήταν ο μόνος από τους τάφους στο χώρο που ήταν επιπλωμένος με πλούσια κτερίσματα.

Συνολικά 34 αντικείμενα θάφτηκαν μαζί της. Δώδεκα από αυτά ήταν χαρακτηριστικά κεραμικά αγγεία του Πολιτισμού του Μεγάλου Χορασάν. Επτά ήταν λίθινα αντικείμενα από χλωρίτη, λάπις λάζουλι, σερπεντίνη και ασβεστόλιθο. Υπήρχαν 13 μεταλλικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένου ενός χρυσού δαχτυλιδιού, δύο χρυσών σκουλαρικιών, ενός ζευγαριού χάλκινων βραχιολιών, ενός χάλκινου καθρέφτη, χάλκινων/χάλκινων περονών και χάλκινων/χάλκινων σφραγίδων. Εκτός από τις μεταλλικές περόνες, υπήρχαν δύο ελεφαντόδοντου. Κεραμικά αγγεία τοποθετήθηκαν πάνω από το κεφάλι και κάτω από τα πόδια της νεκρής. Δύο περόνες βρέθηκαν κοντά στους ώμους της, τα δύο βραχιόλια στα χέρια της και μια σειρά από λίθινα και μεταλλικά αντικείμενα κοντά στο πρόσωπό της. Στα πόδια της υπήρχε ένα μεγάλο αγγείο που περιείχε ένα μικρό χάλκινο πιθάρι.

Τα αντικείμενα είναι εξαιρετικά κατασκευασμένα. Μία από τις καρφίτσες τους είχε σχήμα χεριού που κρατούσε μια ροζέτα με 10 πέταλα ανάμεσα στον αντίχειρα και τον δείκτη. Μία από τις σφραγίδες ήταν χαραγμένη με μια απεικόνιση ανθρώπινων ποδιών. Το πιο εξαιρετικό κομμάτι ήταν ένα μικρό ορθογώνιο κουτί φτιαγμένο από γυαλισμένο μαύρο χλωρίτη. Οι μακριές πλευρές του κουτιού ήταν χαραγμένες με φίδια, με στόματα ορθάνοιχτα που έδειχναν τους απειλητικούς κυνόδοντες και τις διχαλωτές γλώσσες τους. Μία από τις κοντές πλευρές απεικονίζει έναν σκορπιό.

Οι σφραγίδες χρησιμοποιούνταν ως υπογραφές για συναλλαγές, επομένως αποτελούν ενδείξεις ιδιοκτησίας και ενεργού συμμετοχής στο εμπόριο. Η παρουσία ελεφαντόδοντου και λάπις λάζουλι, που εισήχθησαν από το Αφγανιστάν και την κοιλάδα του Ινδού, αποτελούν απόδειξη του πλούτου της.

Η γυναίκα που θάφτηκε στον Τάφο 12 ήταν ένα σημαντικό πρόσωπο, αλλά ήταν πολύ νέα όταν πέθανε για να έχει η ίδια τέτοια θέση, είπε η Βαχντατί. Αντίθετα, είναι πιθανό να κληρονόμησε την κοινωνική της θέση και τον πλούτο από την οικογένειά της, είτε εκ γενετής είτε μέσω γάμου.

«Η παρουσία τέτοιου πλούτου στον τάφο ενός εφήβου παραμένει μοναδική στο αρχαιολογικό αρχείο του Πολιτισμού του Μεγάλου Χορασάν», δήλωσε ο Βαχντατί. «Σε αυτό το στάδιο μπορούμε να μιλήσουμε μόνο για κοινωνική θέση στην ελίτ που μεταδίδεται μέσω της γενεαλογίας, κάτι που συνάδει με την ιεραρχική φύση της κοινωνίας του Μεγάλου Χορασάν».