ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ 2023

Το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, που συχνά αναφέρεται και ως το έγκλημα των Τεμπών ή και εθνική τραγωδία των Τεμπών, συνέβη στις 28 Φεβρουαρίου 2023 στην κοιλάδα των Τεμπών, κοντά στον οικισμό του Ευαγγελισμού Λάρισας, όταν επιβατική αμαξοστοιχία της Hellenic Train με 352 επιβάτες, που εκτελούσε τη διαδρομή Αθήνα - Θεσσαλονίκη, συγκρούστηκε μετωπικά με εμπορική αμαξοστοιχία της ίδιας εταιρείας που εκτελούσε το δρομολόγιο Θεσσαλονίκη - Θριάσιο.

Η σφοδρή σύγκρουση, ο εκτροχιασμός, η πυρόσφαιρα που προκλήθηκε και η πυρκαγιά που ακολούθησε προκάλεσαν τον θάνατο 57 ανθρώπων. 

Οι σοβαρά τραυματίες ήταν 81, ενώ ελαφρά τραυματίστηκαν 99 άτομα. Πρόκειται για το πιο θανατηφόρο σιδηροδρομικό δυστύχημα που συνέβη στην Ελλάδα ως σήμερα.     

πηγή Wikipedia     

BINTEO APO TO  megatv.com                               

ΜΑΜΑ ΕΡΧΟΜΑΙ 1

MAMA ERXOMAI 2

Ιωάννης Καποδίστριας: Η Ευφυής Στρατηγική πίσω από την Ελληνική Ανεξαρτησία

 

Η Ευρώπη μετά τον Ναπολέοντα - Ένας Κόσμος Εχθρικός στις Επαναστάσεις

Η Ευρώπη του 1815 ήταν μια ήπειρος στοιχειωμένη από τη μνήμη της επανάστασης και εξαντλημένη από τον πόλεμο. Μετά την οριστική ήττα του Ναπολέοντα, οι νικήτριες Μεγάλες Δυνάμεις (Αυστρία, Πρωσία, Ρωσία, Αγγλία) συγκεντρώθηκαν στο Συνέδριο της Βιέννης με έναν πρωταρχικό στόχο: την «Παλινόρθωση». Η λέξη αυτή σήμαινε την επαναφορά των παλαιών μοναρχιών και την οριστική συντριβή των ιδεών που γέννησε η Γαλλική Επανάσταση: της ελευθερίας, της ισότητας και, κυρίως, της εθνικής κυριαρχίας.

Κεντρική ιδέα αυτής της νέας τάξης πραγμάτων ήταν η «Αρχή της Νομιμότητας» (Principle of Legitimacy). Σύμφωνα με αυτήν, η μόνη νόμιμη εξουσία ήταν αυτή των παραδοσιακών δυναστειών και κάθε προσπάθεια ανατροπής τους θεωρούνταν απειλή για την ευρωπαϊκή ειρήνη. Οι ηγεμόνες της Ευρώπης, τρομαγμένοι από το χάος των Ναπολεόντειων Πολέμων, πίστευαν ότι η σταθερότητα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο με την καταστολή κάθε φιλελεύθερου ή εθνικού κινήματος.

Για τους Έλληνες, που ονειρεύονταν την ανεξαρτησία τους από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, το κλίμα αυτό ήταν ασφυκτικό. Η Ευρώπη είχε μετατραπεί σε ένα απόρθητο φρούριο συντηρητισμού, όπου κάθε επανάσταση ήταν εκ προοιμίου καταδικασμένη. Το όνειρο για μια ελεύθερη Ελλάδα έμοιαζε να αντιμετωπίζει ένα σχεδόν ανυπέρβλητο εμπόδιο.

Στην καρδιά αυτής της σύγκρουσης ανάμεσα στην τάξη και την ελευθερία, δύο άνδρες με εκ διαμέτρου αντίθετα οράματα θα καθόριζαν την τύχη της Ευρώπης και της Ελλάδας.

Δύο Κόσμοι σε Σύγκρουση: Μέττερνιχ εναντίον Καποδίστρια

Ο Αυστριακός καγκελάριος Κλέμενς φον Μέττερνιχ και ο Έλληνας διπλωμάτης στην υπηρεσία της Ρωσίας, Ιωάννης Καποδίστριας, ήταν οι αρχιτέκτονες των δύο αντίπαλων οραμάτων για το μέλλον της Ευρώπης. Οι διαφορές τους δεν ήταν απλώς πολιτικές, αλλά πήγαζαν από τις προσωπικές τους εμπειρίες και τη θεμελιώδη αντίληψή τους για την ιστορία.

Χαρακτηριστικό	Κλέμενς φον Μέττερνιχ	Ιωάννης Καποδίστριας
Βασική Εμπειρία	Το τραύμα των Ναπολεόντειων Πολέμων. Οι ήττες της Αυστρίας οδήγησαν στην απώλεια του ενός τρίτου των εδαφών της και στην κρατική χρεοκοπία του 1811, όπου το νόμισμα έχασε το 80% της αξίας του. Αυτή η καταστροφή του γέννησε έναν παθολογικό φόβο για κάθε αλλαγή.	Η πρακτική διακυβέρνηση στην Επτάνησο Πολιτεία. Όταν το αρχικό αριστοκρατικό σύνταγμα προκάλεσε λαϊκές εξεγέρσεις, έμαθε μέσω της διαπραγμάτευσης ότι η σταθερότητα απαιτεί κοινωνική ομόνοια και μεταρρυθμίσεις, όχι απλώς καταστολή.
Πολιτική Θεώρηση	Η σταθερότητα πηγάζει από τις νόμιμες μοναρχίες. Τα εθνικά κινήματα είναι απειλή, αμαρτία και ο δρόμος προς την αναρχία. Πίστευε ότι η ιστορία έπρεπε να «παγώσει» στο 1789.	Η αλλαγή είναι αναπόφευκτη ιστορική διεργασία. Η πραγματική σταθερότητα έρχεται από τη συνειδητή διαχείριση της αλλαγής και τις μεταρρυθμίσεις που προλαμβάνουν τις βίαιες εκρήξεις.
Μέθοδος	Καταστολή, λογοκρισία και στρατιωτική επέμβαση. Χρησιμοποίησε την Ιερά Συμμαχία ως ένα διεθνές αστυνομικό όργανο για την κατάπνιξη κάθε επαναστατικής εστίας.	Διπλωματία, διάλογος και σεβασμός στις ιδιαιτερότητες των λαών. Πίστευε στην εξέλιξη μέσω της παιδείας και της συνετής προσαρμογής των θεσμών στις νέες ανάγκες.

Αυτή η θεμελιώδης διαφορά κοσμοθεωρίας έκανε τη σύγκρουση αναπόφευκτη. Για τον Καποδίστρια, που έβλεπε την ιστορία να κινείται, ο πρώτος δρόμος φαινόταν να περνά μέσα από την αυτοκρατορία που υπηρετούσε: τη Ρωσία.

Η Πρώτη Στρατηγική: Η Ελπίδα της Ρωσικής Παρέμβασης

Ως Υπουργός Εξωτερικών του Τσάρου Αλέξανδρου Α', ο Καποδίστριας προσπάθησε αρχικά να χρησιμοποιήσει την επίσημη ρωσική πολιτική προς όφελος των Ελλήνων. Η στρατηγική του βασιζόταν στην ελπίδα ότι ένας νέος ρωσο-τουρκικός πόλεμος, που θα προέκυπτε από τις ανεπίλυτες διαφορές της Συνθήκης του Βουκουρεστίου (1812), θα δημιουργούσε τις συνθήκες για την ελληνική απελευθέρωση, αξιοποιώντας και το συμβατικό δικαίωμα της Ρωσίας να «προστατεύει τους ομοδόξους».

Ωστόσο, γύρω στο 1816, αυτή η στρατηγική κατέρρευσε. Ο Τσάρος Αλέξανδρος Α', έχοντας ως πρωταρχικό στόχο την εδραίωση ενός «ρωσικού ευρωπαϊκού ρόλου», έδωσε απόλυτη προτεραιότητα στη σταθερότητα της Ευρώπης και την αποφυγή συγκρούσεων. Δεν είχε καμία πρόθεση να διακινδυνεύσει τη νέα θέση της Ρωσίας ως κεντρικού ευρωπαϊκού εταίρου για το ελληνικό ζήτημα. Αποδεχόμενος de facto την εδαφική ακεραιότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, απέρριψε κατηγορηματικά την ιδέα ενός πολέμου, λέγοντας στον Καποδίστρια:

«Καλή ή κακή, η σύμβασις του Βουκουρεστίου πρέπει να τηρηθή.»

Με την πόρτα της ρωσικής πρωτοβουλίας κλειστή, ο Καποδίστριας συνειδητοποίησε ότι οι Έλληνες δεν μπορούσαν πλέον να περιμένουν τη λύση από άλλους. Έπρεπε να τη δημιουργήσουν οι ίδιοι.

Η Γέννηση μιας Νέας Πολιτικής: «Με τις Δικές μας Δυνάμεις»

Αποκλεισμένος από κάθε διπλωματική οδό, ο Καποδίστριας δεν επινόησε απλώς ένα νέο σχέδιο. Ανέτρεψε την ίδια τη λογική του συστήματος Μέττερνιχ, μετατρέποντας την εχθρότητα της Ευρώπης σε όπλο για την ελληνική ελευθερία. Αυτή ήταν η πολιτική «Με τις Δικές μας Δυνάμεις», μια στρατηγική επαναστατική και ταυτόχρονα βαθιά ρεαλιστική.

Η στρατηγική αναπτυσσόταν σε τρία διαδοχικά βήματα:

1. Η Πρόκληση της Κρίσης: Αφού η Ρωσία δεν θα ξεκινούσε πόλεμο, οι Έλληνες έπρεπε να την εξαναγκάσουν να εμπλακεί. Μια μεγάλη, γενικευμένη και επίμονη επανάσταση θα δημιουργούσε μια τεράστια ελληνο-οθωμανική σύγκρουση, η οποία με τη σειρά της θα προκαλούσε μια έντονη ρωσο-οθωμανική κρίση.
2. Η Διεθνοποίηση του Ζητήματος: Μια τέτοια κρίση στα Βαλκάνια θα απειλούσε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ισορροπία. Οι Μεγάλες Δυνάμεις, για να αποτρέψουν μια γενικευμένη σύρραξη, θα αναγκάζονταν να ασχοληθούν με την αιτία της. Με τον τρόπο αυτό, η Επανάσταση θα έπαυε να είναι ένα εσωτερικό πρόβλημα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και θα μετατρεπόταν σε μια διεθνή κρίση που απειλούσε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ειρήνη.
3. Η Αναγκαστική Παρέμβαση: Ο τελικός στόχος ήταν η δημιουργία μιας κατάστασης τόσο χαοτικής, αιματηρής και ασταθούς, που οι Δυνάμεις θα υποχρεώνονταν να παρέμβουν. Όχι για να βοηθήσουν τους επαναστάτες Έλληνες—κάτι που ήταν αντίθετο στην ιδεολογία τους—αλλά για να επιβάλουν την ειρήνη και να σταματήσουν την «αταξία». Αυτή η ειρήνη, όμως, δεν θα μπορούσε πλέον να είναι μια απλή επιστροφή στο παρελθόν. Θα προϋπέθετε αναγκαστικά τη δημιουργία ενός αυτόνομου ή ανεξάρτητου ελληνικού κράτους.

Στην περίφημη Εγκύκλιο του 1819, ο Καποδίστριας, κάνοντας κριτική στις αποτυχίες του παρελθόντος, όπως χαρακτηριστικά γράφει: «Ας προβούμε σε έντιμο απολογισμό των γεγονότων που σφράγισαν το μισό του αιώνα μας», ουσιαστικά δηλώνει παρών ως ο πολιτικός ηγέτης που θα καθοδηγούσε αυτή τη νέα, προεπαναστατική προετοιμασία.

Αυτή η ευφυής στρατηγική, ωστόσο, θα δοκιμαζόταν αμέσως στα μεγάλα διπλωματικά σαλόνια της Ευρώπης, όπου ο Μέττερνιχ περίμενε.

Η Σύγκρουση στα Συνέδρια: Η Ελληνική Υπόθεση υπό Διωγμόν

Η έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης το 1821 βρήκε τις Μεγάλες Δυνάμεις να συνεδριάζουν, προσφέροντας στον Μέττερνιχ την ιδανική ευκαιρία να συντρίψει διπλωματικά το ελληνικό εγχείρημα. Στα συνέδρια που ακολούθησαν, ο Καποδίστριας φάνηκε να υφίσταται τη μία ήττα μετά την άλλη.

• Συνέδριο του Τροππάου (1820): Πριν καν ξεσπάσει η ελληνική εξέγερση, ο Μέττερνιχ, αντιδρώντας στις επαναστάσεις στην Ιταλία και την Ισπανία, επιβάλλει το «Πρωτόκολλο του Τροππάου». Το πρωτόκολλο αυτό νομιμοποιούσε τη στρατιωτική επέμβαση στο εσωτερικό ενός άλλου κράτους για την κατάπνιξη μιας επανάστασης. Η πολιτική της καταστολής γίνεται επίσημο ευρωπαϊκό δόγμα.
• Συνέδριο του Λάιμπαχ (1821): Η σύγκρουση φτάνει στο αποκορύφωμά της. Ενώ το συνέδριο βρίσκεται σε εξέλιξη, φτάνουν οι ειδήσεις για την επανάσταση του Αλέξανδρου Υψηλάντη στη Μολδοβλαχία. Η αντίδραση είναι άμεση και συντριπτική για τους Έλληνες. Η Ιερά Συμμαχία καταδικάζει επίσημα και κατηγορηματικά την Ελληνική Επανάσταση, αφήνοντας τους αγωνιστές πλήρως απομονωμένους σε διπλωματικό επίπεδο.

Για τον Μέττερνιχ, αυτή ήταν μια απόλυτη νίκη. Για τη στρατηγική του Καποδίστρια, όμως, αυτή η φαινομενική ήττα ήταν το απαραίτητο πρώτο βήμα. Η καταδίκη ήταν αναμενόμενη, αλλά το γεγονός ότι η Επανάσταση συζητήθηκε και καταδικάστηκε σε ένα διεθνές φόρουμ σήμαινε ακριβώς αυτό που επεδίωκε: το ζήτημα είχε αρχίσει να διεθνοποιείται.

Ενώ ο Μέττερνιχ πανηγύριζε τη διπλωματική του νίκη, δεν είχε καταλάβει ότι η ίδια η ύπαρξη της Επανάστασης είχε ήδη θέσει σε κίνηση το σχέδιο του Καποδίστρια.

Η Δικαίωση ενός Οράματος

Η στρατηγική του Καποδίστρια δικαιώθηκε πλήρως τα επόμενα χρόνια. Όπως ακριβώς είχε προβλέψει, η επιμονή των Ελλήνων στον αγώνα τους, παρά τις αρχικές ήττες και τη διπλωματική απομόνωση, δημιούργησε μια εστία μόνιμης αναταραχής στην Ανατολική Μεσόγειο.

Τον Ιούλιο του 1821, ο Καποδίστριας αποκάλυψε την ουσία του σχεδίου του σε μια φράση-κλειδί. Εξήγησε ότι οι Μεγάλες Δυνάμεις τελικά θα αναγκαστούν να πολεμήσουν τους Τούρκους, όχι «χάριν της επαναστάσεως», αλλά «δια να παύση η αταξία».

Αυτή ακριβώς η «κραταιάν ανάγκην» —η αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα ότι η ειρήνη ήταν πλέον αδύνατη υπό τους παλιούς όρους— ανάγκασε τελικά την Αγγλία, τη Γαλλία και τη Ρωσία να παρέμβουν στρατιωτικά στη Ναυμαχία του Ναυαρίνου το 1827 για να επιβάλουν την ειρήνη. Η ειρήνη αυτή, όμως, σήμαινε πλέον τη δημιουργία του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους.

Η ιστορία δικαίωσε τον έναν και καταδίκασε τον άλλον:

• Η πολιτική του Μέττερνιχ, που προσπάθησε να «παγώσει» την ιστορία και να αρνηθεί τη δυναμική των εθνών, κατέρρευσε θεαματικά με τις επαναστάσεις του 1848.
• Το ρεαλιστικό όραμα του Καποδίστρια, που βασίστηκε στη βαθιά κατανόηση της ιστορικής δυναμικής και στη διαχείριση της αλλαγής, οδήγησε στη γέννηση της σύγχρονης Ελλάδας.

δια χειρός αλεξίου

Ο Καποδίστριας και οι Ιταλοί Λογοτέχνες του 19ου αιώνα

 Μια άγνωστη διάσταση της εθνικής μας ιστορίας!

Γιατί είναι σημαντικό;

Ο Ιωάννης Καποδίστριας δεν ήταν μόνο Έλληνας πολιτικός.

 Ήταν ευρωπαϊκή φιγούρα που διχάζει ακόμη και σήμερα

Ήταν ήρωας πατριώτης ή Ρώσος πράκτορας;

Ήταν φωτισμένος ηγέτης ή απόλυτος δεσπότης;

Οι Ιταλοί λογοτέχνες του 19ου αιώνα δίνουν πολύτιμες απαντήσεις, βλέποντας τον Καποδίστρια μέσα από το πρίσμα του ιταλικού φιλελληνισμού και των δικών τους αγώνων για ελευθερία.

Οι 3 βασικές εικόνες του Καποδίστρια 

1. Ο Ήρωας-Ηγέτης ✨
   • Regaldi: "Πρότυπο πολιτικής σοφίας"
   • Mezzanote: "Ο ταξιδεμένος Έλληνας"

2. Ο Απόλυτος Δεσπότης 😈  
   • Rovani: "Η δολοφονία του = έσχατη λύση"
   • Zecchini: "Πεισιστράτιδες = Καποδίστριες"

3. Η Αμφίθυμη Φιγούρα ❓
   • Nievo: "Πατριώτης ή ρώσος πράκτορας;"

---

Τι λένε οι Ιταλοί για την πολιτική του;

✅ + Η διπλωματική του δεινότητα
✅ + Η ηθική του ακεραιότητα  
✅ + Η αγάπη για την παιδεία

❌ - Η κατάργηση του Συντάγματος
❌ - Η συγκέντρωση εξουσίας
❌ - Η "ρωσική" του σύνδεση

Ο Zecchini, που έκανε τη νεκροψία του Καποδίστρια, εκθειάζει τους Μαυρομιχαλαίους ως τυραννοκτόνους!

---

Η ξεχωριστή σχέση με Foscolo

Δύο Επτανήσιοι στην καρδιά της Ευρώπης:

• Συναντήθηκαν πιθανότατα στο σαλόνι της Κερκυραίας Isabella Albrizzi

• Αλληλογραφούσαν για την απελευθέρωση Ελλάδας & Ιονίων

• Κοινός στόχος: Διεθνοποίηση του ελληνικού ζητήματος

"Εάν ο Καποδίστριας είχε τον ορμητικό χαρακτήρα του Foscolo, δεν θα εξελισσόταν ποτέ σε τέλειο διπλωμάτη" 

🔥 Πρωτογενείς πηγές (Ιταλικά πρωτότυπα)

• Regaldi, Rovani, Nievo, Zecchini
• Carteggi Foscolo-Capadistria (Βιβλιοθήκη Labronica, Λиворно)

📖 Ελληνικές μελέτες
• Σιέρρα Ελ.,(2023)
• Τσόλκας Ιω.Δ., Ιστορία Ιταλικής Λογοτεχνίας

🇮🇹 Ιταλικές μελέτες
• Lamberti Enza, Foscolo studies
• Gambarin Giovanni, Carteggi Foscolo 

Κοινοποίησε αν σου άρεσε! 

#Καποδίστριας #Risorgimento #Φιλελληνισμός #ΕλληνικήΙστορία #ΙταλικήΛογοτεχνία

Γράμμα του Ουμπέρτο Έκο στον εγγονό του: “Καλλιέργησε τη μνήμη σου και θα ζήσεις χίλιες ζωές”

Η κληρονομιά του Ουμπέρτο Έκο.

🔑 Τι Θα έλεγες αν ο μεγαλύτερος θησαυρός που μπορούσε να σου αφήσει ο παππούς σου, δεν ήταν λεφτά ή ένα σπίτι, αλλά ένα κλειδί;

Ένα κλειδί που ανοίγει πόρτες σε χίλιους κόσμους, σε ταξιδεύει στον χωροχρόνο και σε κάνει να συναντάς σοφούς από όλες τις εποχές.

Αυτό το κλειδί είναι η δική σου μνήμη. 

Αυτή είναι η συμβουλή του μεγάλου λόγιου και συγγραφέα Ουμπέρτο Έκο στον εγγονό του...

Σε μια εποχή που το κινητό μας "θυμάται" τα πάντα για μας, αυτό το μήνυμα είναι πιο επαναστατικό από ποτέ...

ΔΕΝ είναι σκληρός δίσκος.

ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟ ΔΕΝΤΡΟ.

Η μνήμη μας ΔΕΝ είναι σαν τον υπολογιστή.

Ο Ουμπέρτο Έκο δεν μας λέει να αποστηθίζουμε πληροφορίες σαν ρομπότ. 

Αυτό θα ήταν σαν να γεμίζεις ένα ντουλάπι με χαρτιά.

Για τον Έκο, η μνήμη είναι ένα ΖΩΝΤΑΝΟ, ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΜΕΝΟ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑ.

• Είναι σαν ένα δέντρο, όπου κάθε νέα γνώση είναι μια νέα ρίζα ή κλαδί που συνδέεται με τα υπάρχοντα.

• Είναι το εσωτερικό σου δίκτυο, όπου η ιστορία συνδέεται με τη φιλοσοφία, η επιστήμη με την τέχνη, και η προσωπική σου εμπειρία με όσα έχεις διαβάσει.

Δεν έχεις "αρχεία". 

Έχεις συνδέσεις. 

Και αυτές οι συνδέσεις δημιουργούν τη μοναδική σου σοφία.

Το ερώτημα είναι: Πόσο πλούσιο και διασυνδεδεμένο είναι το δέντρο της μνήμης σου;

Η Μνήμη είναι Μυς. 

ΓΥΜΝΑΣΕ ΤΗΝ.

💪 Η μνήμη είναι ΜΥΣ. Και οι μυς θέλουν γυμναστική.

Αν δεν χρησιμοποιείς τη μνήμη σου, ΑΤΡΟΦΕΙ. 

Ακριβώς όπως το σώμα.

ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ:

1. Γράψε. Σημειώνεις, κρατάς ημερολόγιο. Την εξαναγκάζεις να οργανωθεί.

2. Μίλα. Εξήγησε σε κάποιον αυτό που έμαθες. Όταν το πεις, το κάνεις δικό σου.

3. Σύνδεσε. Ρώτα: "Αυτό που διάβασα, σχετίζεται με κάτι άλλο που ξέρω;"

📚 Και ταυτόχρονα, η μνήμη σου είναι η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΣΟΥ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ.
Ο Έκο είχε 50.000 βιβλία. 

Εσύ δεν χρειάζεσαι τόσα. 

Χρειάζεσαι ποιοτικό περιεχόμενο.

Κάθε βιβλίο, κάθε ντοκιμαντέρ, κάθε ουσιαστικός διάλογος, είναι ένα νέο βιβλίο στο ράφι της μνήμης σου.
Εσύ είσαι ο βιβλιοθηκονόμος. 

Εσύ αποφασίζεις τι αξίζει να μπει μέσα.

Τι πρόκειται να προσθέσεις σήμερα στη βιβλιοθήκη σου;

Σκέψου το...

ΟΙ 1000 ΖΩΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΣΗΜΕΡΑ

ΚΑΙ ΕΔΩ ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ: 

"Θα ζήσεις χίλιες ζωές".

Η καλλιεργημένη μνήμη δεν είναι για εξετάσεις. 

Είναι για ελευθερία.

Με αυτή μπορείς:

• Να ταξιδέψεις στον χρόνο και να νιώσεις τη Αρχαία Ρώμη ή την μελλοντική Ελλάδα.

• Να συνομιλήσεις με τους μεγάλους της ιστορίας.

• Να ζήσεις εμπειρίες πέρα από το σώμα σου (να είσαι εξερευνητής, γιατρός, καλλιτέχνης).

• Να δεις πολλές πλευρές κάθε ιστορίας και να μην παρασύρεσαι εύκολα.

🛡️ Στην εποχή του Google, αυτό είναι ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΑΠΟ ΠΟΤΕ.

Αν όλη σου η γνώση είναι "έξω", στο κόσμο του ίντερνετ, και "μέσα" είσαι άδειος, τότε δεν είσαι ελεύθερος. 

Είσαι ένας απλός αναγνώστης οθόνης.

Η πλούσια μνήμη είναι το καλύτερο αντίδοτο στην παραπληροφόρηση και στην ρηχότητα. Σου δίνει ένα φίλτρο, μια βάση για να κρίνεις, να αμφισβητείς, να συνδέεις.

Θέλεις να είσαι απλός χρήστης, ή ελεύθερος σκεπτόμενος;

Σκέψου το...

🚀 ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ

Η φιλοσοφία είναι ωραία, αλλά χωρίς πράξη μένει κενή. 

Εδώ είναι 5 απλά πράγματα που μπορείς να κάνεις από σήμερα για να αρχίσεις να καλλιεργείς τον πιο πολύτιμο σου θησαυρό, την μνήμη σου:

✅ 📖 Διάβασε 1 βιβλίο το μήνα με ΣΤΥΛΟ στο χέρι. Σημείωσε, υπογράμμισέ. Μην το καταπιείς ολόκληρο.
✅ 📝 Κράτα ένα "Ημερολόγιο Ιδεών". Γράψε μία ιδέα, ένα απόσπασμα, μια έμπνευση κάθε μέρα.
✅ 🗣️ Μίλα σε έναν φίλο για αυτό που έμαθες. Η κατανόηση και η εξήγηση των πραγμάτων είναι η καλύτερη μάθηση.
✅ 🧠 Προσπάθησε να θυμάσαι μικρά πράγματα ΧΩΡΙΣ τη βοήθεια του κινητού. Εξάσκησε τον "νοητικό μυ".
✅ 🎧 Άκου podcasts και πες κι εσύ τις δικές σου ιστορίες. Η προφορική παράδοση είναι ρίζα της μνήμης.

---

Η συμβουλή του Έκο στον εγγονό του ήταν το μεγαλύτερο δώρο: 

το κλειδί της ελευθερίας.

Σε έναν κόσμο που μας θέλει επιφανειακούς, η απόφαση να έχεις βάθος, να χτίζεις μια πλούσια εσωτερική ζωή, είναι η πιο ριζοσπαστική πράξη.

Καλλιέργησε τη μνήμη σου. Χτίσε το εσωτερικό σου κάστρο. Ζήσε εκείνες τις χίλιες ζωές.

Τι από όλα αυτά θα δοκιμάσεις πρώτο;

📚  Ψάξε για βιβλία του Ουμπέρτο Έκο ή για "Moonwalking with Einstein" αν θέλεις να εμβαθύνεις!

#ΠρακτικεςΣυμβουλες #Αυτοβελτιωση #ΞεκιναΣημερα  #Διαβασμα  #ΟυμπέρτοΈκο 

alex gr

24/1/2026

Το Κοιμητήριο της Πράγας του Ουμπέρτο Έκο

 Για συζητητές της νύχτας...

λάτρεις των ιστοριών που σκάβουν βαθιά...

Θα μιλήσουμε για ένα βιβλίο που δεν το διαβάζεις απλά αλλά το ερευνάς και ψάχνεις τα κρυμμένα νοήματα...

Το «Κοιμητήριο της Πράγας» του Ουμπέρτο Έκο.

Δεν είναι μια απλή αφήγηση. 

Είναι ένας λαβύρινθος από περγαμηνές, ψηφιακά ίχνη και μεσαιωνική παράνοια. 

Είναι ένα μνημείο στην ανθρώπινη τρέλα να βρίσκει νόημα, ακόμα και όταν αυτό το νόημα είναι η απειλή της απόλυτης καταστροφής.

Αν έχετε διαβάσει το θρυλικό «Το Όνομα του Ρόδου», περιμένετε κάτι παρόμοιο, αλλά διαφορετικό. 

Εδώ δεν υπάρχει μοναδικός ντετέκτιβ-μοναχός. 

Υπάρχουν δύο κόσμοι, δύο εποχές, μια μανία.

Φανταστείτε ένα βιβλίο χωρισμένο σε δύο μέρη που συνομιλούν μεταξύ τους μέσα από αιώνες...

1. Ο Μεσαίωνας (1347)

Βρισκόμαστε σε ένα αββαείο του Μέλκ, στην καρδιά μιας Ευρώπης που έχει χωριστεί στα δύο από τον πόλεμο μεταξύ του Αυτοκράτορα και του Πάπα. 

Ο νεαρός μοναχός Αντσέλμο ντ’ Άντα αναλαμβάνει μια μυστική αποστολή από τον Αυτοκράτορα Λουδοβίκο Δ΄: να βρει στο αββαείο ένα χειρόγραφο που, πιστεύεται, προέρχεται από το μυθικό «Κοιμητήριο της Πράγας»  έναν τόπο απόκρυφης γνώσης  και που περιέχει προφητείες τόσο καταστροφικές που θα μπορούσαν να ανατρέψουν τον Πάπα. 

Ο Αντσέλμο βρίσκει το βιβλίο. 

Και είναι ένας εφιάλτης σε περγαμηνή. 

Γεμάτο με εικονογραφήσεις τόσο βίαιες, παραμορφωμένες και σατανικές, που φαίνεται να απεικονίζουν την Αποκάλυψη με τρόπο που κανένας δεν τολμούσε να φανταστεί. 

Αλλά πριν μπορέσει να το αποκωδικοποιήσει πλήρως, ένας άλλος φόβος φτάνει στις πύλες: ο Μαύρος Θάνατος, η Πανώλη. 

Η φυσική καταστροφή συγχωνεύεται με την πνευματική τρέλα. 

Το αββαείο βυθίζεται στον χάος και ο Αντσέλμο δραπετεύει, αφήνοντας πίσω του το μυστηριώδες χειρόγραφο και ένα ημιτελές ημερολόγιο της δικής του παραφροσύνης...

2. Η Σύγχρονη Εποχή (1998)

Πηδάμε 650 χρόνια μπροστά. 

Ο Κάζαουμπον (ναι, ένα συμβολικό όνομα για έναν επιστήμονα που κυνηγά ένα χαμένο χειρόγραφο) είναι ένας νεαρός ερευνητής της σημειολογίας...

Ψάχνοντας στο πρωτόγονο, τότε, διαδίκτυο, συναντά αναφορές στο ίδιο απωθημένο χειρόγραφο του Αντσέλμο. 

Σύντομα, μπλέκεται σε ένα δίχτυ από μυστικές επικοινωνίες, ψευδώνυμα και κρυπτογραφημένα μηνύματα. 

Εμπλέκεται με μια ομάδα που ονομάζεται «Η Διάλεκτος των Αντικαθιστών», μια σύγχρονη μυστική εταιρεία που πιστεύει ότι το χειρόγραφο ΔΕΝ είναι θρησκευτική προφητεία.

 Πιστεύουν ότι είναι ένα κρυπτογραφημένο σχέδιο, ένας κώδικας που περιγράφει μια τεχνολογική/πολιτική συνωμοσία για να καταλάβει η μια ομάδα την απόλυτη εξουσία, ίσως μέσω μιας τεράστιας έκρηξης. 

Για αυτούς, το «Κοιμητήριο της Πράγας» είναι το κλειδί για να αποκαλυφθεί η Μεγάλη Παγκόσμια Συνωμοσία. 

Ο Κάζαουμπον, τραβηγμένος από το παιχνίδι της αποκωδικοποίησης και την υπόσχεση της Απόλυτης Αλήθειας, βυθίζεται σε έναν κόσμο παρακολουθήσεων, ψηφιακών αρχείων και παρανοϊκών συναντήσεων...

Και εδώ είναι το μεγαλειώδες, και τρομακτικό, επιτεύγμα του Έκο: 

Οι δύο ιστορίες είναι ουσιαστικά η ίδια ιστορία.

Ο Μεσαιωνικός Αντσέλμο βλέπει στο χειρόγραφο το σχέδιο του Σατανά/Αντιχρίστου. 

Τα κείμενα και οι εικόνες είναι για αυτόν απόδειξη μιας θεϊκής/διαβολικής συνωμοσίας για την Αποκάλυψη.

Ο Σύγχρονος Κάζαουμπον (και οι «Αντικαταστάτες») βλέπουν στο ίδιο χειρόγραφο το σχέδιο μιας ελίτ τεχνοκρατών/πολιτικών. 

Τα ίδια σύμβολα μεταφράζονται ως κρυπτογραφημένες οδηγίες για παγκόσμια κυριαρχία...

Παρατηρούμε ότι τα μοτίβα είναι ανάλογα με την εποχή που συμβαίνουν!

14ος αιώνας: Ο μέγιστος φόβος είναι θεολογικός: 

η Οργή του Θεού, ο Σατανάς, η Κόλαση.

20ός αιώνας: Ο μέγιστος φόβος είναι πολιτικο-τεχνολογικός: οι μυστικές υπηρεσίες, οι πυρηνικές καταστροφές, οι παγκόσμιες κυβερνήσεις...

Ο πραγματικός κεντρικός χαρακτήρας ίσως δεν είναι ούτε ο Αντσέλμο ούτε ο Κάζαουμπον. 

Είναι το ίδιο το Χειρόγραφο. 

Ένα αντικείμενο που, χωρίς να λέει κάτι ξεκάθαρα, προκαλεί έρευνες, μανία, δολοπλοκίες και θανάτους. 

Είναι μια ισχυρή αλληγορία για τη δύναμη των βιβλίων και των ιδεών  όχι για αυτό που λένε, αλλά για αυτό που μας κάνουν να πιστέψουμε ότι λένε...

Ο Έκο γράφει αυτό το βιβλίο στα τέλη του '80, πριν από την εποχή των social media και της μαζικής παραπληροφόρησης. 

Κι όμως, περιγράφει με εντυπωσιακή ακρίβεια πώς γεννιέται και μεταδίδεται μια ψευδής αφήγηση: 

μέσω ημιτελών επιστολών, υπονοούμενων, συναντήσεων στο περιθώριο, αυτοματισμού ερμηνείας. 

Η «Διάλεκτος των Αντικαθιστών» λειτουργεί ακριβώς όπως οι σύγχρονες online κοινότητες συνωμοσιολόγων: 

έχουν τη δική τους εσωτερική γλώσσα, τα δικά τους «απόδειξη» (που εξαρτώνται από κυκλική λογική) και μια βαθιά δυσπιστία απέναντι σε κάθε επίσημη αφήγηση...

Και οι μεσαιωνικοί και οι σύγχρονοι χαρακτήρες υποφέρουν από την ίδια ψυχολογική ασθένεια: την πεποίθηση ότι ο κόσμος διέπεται από έναν εύλογο, εάν και κακόβουλο, σχεδιασμό. 

Οτι τα πάντα συνδέονται, ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο. 

Αυτή η αναζήτηση του Τελικού Σχεδίου είναι πιο άνετη από την αποδοχή της τραγικής, χαοτικής τυχαιότητας της Ιστορίας (και της ζωής). 

Η πανώλη του 14ου αιώνα; 

Θέληση Θεού/Σατανά. 

Οι πολιτικές αναταραχές του 20ου; 

Μεγάλη Συνωμοσία. 

Ποτέ απλή σύμπτωση ή πολυπλοκότητα ανθρώπινων λαθών...

Το "Κοιμητήριο της Πράγας" είναι διπλό. 

Είναι ο μυθικός τόπος όπου γεννήθηκε το χειρόγραφο, ένα νεκροταφείο γνώσης. 

Αλλά είναι και το νεκροταφείο της λογικής. 

Εκεί «κοιμούνται» η κριτική σκέψη, η ιστορική αντίληψη και η ικανότητα να αποδεχόμαστε το «δεν ξέρω». 

Στη θέση τους, ξυπνούν τα φαντάσματα των δικών μας φοβιών...

Αυτό το βιβλίο δεν είναι ελαφριά ανάγνωση. 

Ο Έκο απαιτεί από τον αναγνώστη να βυθιστεί στις σελίδες του..

Θα διαβάσετε ολόκληρες περγαμηνές, θα ακολουθήσετε περίπλοκες αποκρυφιστικές διαφωνίες, θα χαθείτε σε δίχτυα email (με την φαντασιακή πραγματικότητα των πρώτων ημερών του Διαδικτύου). 

Αλλά οι ανταμοιβές είναι τεράστιες:

Είναι ένα μυστήριο που το μυστήριο είναι η ίδια η φύση του μυστηρίου.

Είναι μια ιστορική νουβέλα που εξελίσσεται σε κριτική της σύγχρονης εποχής.

Είναι ένα μάθημα σημειολογίας: πώς δημιουργούμε νόημα, και πώς αυτός ο νόμος μας παγιδεύει..

Αν σας ενδιαφέρει η Ιστορία, η ψυχολογία της πίστης, ο μηχανισμός των ψευδών ειδήσεων και θέλετε ένα βιβλίο που θα σας απασχολεί για εβδομάδες μετά το τέλος του, τότε αυτό είναι ένα απαραίτητο ταξίδι...

#ΟυμπέρτοΈκο #ΤοΚοιμητήριοΤηςΠράγας #Μέσαιωνας #Σημειολογία   #ΦιλοσοφικήΛογοτεχνία  

Η παραπληροφόρηση μέσω τηλεόρασης και social media πως δημιουργείται και πως διασπείρεται!

 

																															🧠 1️⃣Γιατί πιστεύουμε εύκολα τα fake news Η ψυχολογία της παραπληροφόρησης βασίζεται σε γνωστικές προκαταλήψεις και κοινωνικές επιρροές. Οι πιο καθοριστικοί μηχανισμοί είναι: Μηχανισμός Περιγραφή Ενδεικτική Έρευνα Confirmation bias Οι άνθρωποι τείνουν να πιστεύουν πληροφορίες που επιβεβαιώνουν ό,τι ήδη πιστεύουν. Pennycook & Rand (2021), Trends in Cognitive Sciences Illusory truth effect Όσο περισσότερο ακούμε κάτι, τόσο πιο αληθινό μας φαίνεται, ακόμη κι αν είναι ψευδές. Fazio et al. (2019), Psychological Science Affective reasoning Οι συναισθηματικές ειδήσεις (φόβος, θυμός, συγκίνηση) κυριαρχούν στη λογική κρίση. Bakir & McStay (2021), Digital Journalism Social validation Εμπιστευόμαστε περιεχόμενο που κοινοποιείται από φίλους ή ομάδες μας στα social media. Vosoughi et al. (2020), Science Information overload Ο μεγάλος όγκος ειδήσεων μειώνει την ικανότητά μας να ελέγξουμε την εγκυρότητα. Cinelli et al. (2021), PNAS ➡️ Έτσι, τα fake news λειτουργούν όχι επειδή οι άνθρωποι είναι “αφελείς”, αλλά επειδή εκμεταλλεύονται εγγενείς αδυναμίες της ανθρώπινης αντίληψης. 🔄 2️⃣Πώς εξαπλώνεται η παραπληροφόρηση Παρακάτω περιγράφεται το “οικοσύστημα διάδοσης” μιας ψευδούς είδησης: 1️⃣ Δημιουργία ψευδούς είδησης ↓ 2️⃣ Πρώτη διάδοση (blogs, μικρά sites, bots) ↓ 3️⃣ Ενίσχυση μέσω social media (Facebook, X, TikTok) ↓ 4️⃣ Αναπαραγωγή από τηλεοπτικά πάνελ ή ενημερωτικές εκπομπές ↓ 5️⃣ Μαζική κοινοποίηση από χρήστες → “viral effect” ↓ 6️⃣ Αντίδραση (fact-checkers, επίσημοι φορείς) ↓ 7️⃣ Επανακυκλοφορία με νέο τίτλο ή πλαίσιο (“mutation”) 📈 Σύμφωνα με έρευνα του MIT (Vosoughi et al., 2020), τα fake news διαδίδονται 6 φορές ταχύτερα και φτάνουν πιο βαθιά στα κοινωνικά δίκτυα σε σχέση με αληθινές ειδήσεις. Οι αλγόριθμοι δίνουν προτεραιότητα σε ειδήσεις που προκαλούν έντονα συναισθήματα  έτσι, η παραπληροφόρηση είναι σχεδόν εγγενές χαρακτηριστικό του σημερινού μοντέλου επικοινωνίας. 3️⃣ Ελληνικά Παραδείγματα  📺 Τηλεόραση Πανδημία COVID-19 (2020–2022) Ορισμένα κανάλια πρόβαλαν ανεπαρκώς τεκμηριωμένες απόψεις (π.χ. “αντιεμβολιαστικά πάνελ”), δημιουργώντας σύγχυση. → Έρευνα: Papadopoulou & Tzavara (2023), Hellenic Journal of Communication Studies. Πυρκαγιές 2021 και “θεωρίες εμπρηστών” Πολλά τηλεοπτικά ρεπορτάζ βασίστηκαν σε ανεπιβεβαίωτες φήμες από social media. → ΕΛΙΑΜΕΠ, Report on Misinformation in Greek Media, 2022. Πολιτικές συζητήσεις πριν τις εκλογές 2023 Υπερπροβολή ορισμένων προσώπων, επιλεκτική αποσιώπηση άλλων — “agenda setting”. → Kavada, A. (2024). Media, Power and Democracy in Greece. Routledge. 🌐 Social Media Facebook Groups και Telegram κανάλια Κατά την πανδημία, ομάδες διέδιδαν “φυσικές θεραπείες” ή θεωρίες για “τσιπάκια στα εμβόλια”. → Brennen et al. (2021), Reuters Institute. TikTok & YouTube πολιτικά memes (2023) Παραπληροφόρηση μέσω χιουμοριστικών βίντεο με αποσπάσματα από τηλεοπτικές δηλώσεις εκτός πλαισίου. → Karamanidou, L. (2023). Digital Misinformation in Greece. Media Studies Review. Deepfakes & AI-generated περιεχόμενο (2024–2025) Εμφάνιση πλαστών βίντεο πολιτικών προσώπων με τεχνολογία AI. → European Digital Media Observatory (EDMO) Annual Report 2025. 🧩 Συνολική Σύνθεση Παράγοντας Ρόλος Προτεινόμενη Λύση Τηλεόραση Ενισχύει τη νομιμοποίηση ψευδών αφηγημάτων Ενίσχυση δημοσιογραφικής δεοντολογίας Social Media Πολλαπλασιάζει τη διάδοση μέσω αλγορίθμων Ρύθμιση πλατφορμών, διαφάνεια αλγορίθμων Κοινό Ελλιπής ψηφιακή παιδεία Εκπαίδευση στα ΜΜΕ από σχολείο Πολιτεία Αντίδραση συχνά καθυστερημένη Εθνικός μηχανισμός fact-checking Τεχνολογία Deepfakes, bots Ανίχνευση με AI-based εργαλεία 💬 Συνοπτικά: Η παραπληροφόρηση στην Ελλάδα και διεθνώς είναι πολυεπίπεδο φαινόμενο που απαιτεί συνδυασμό τεχνολογικών, θεσμικών και εκπαιδευτικών λύσεων. Η συνειδητή ενημέρωση και η εκπαίδευση στην κριτική σκέψη είναι το ισχυρότερο “αντίδοτο”. alex gr