Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Ο Κατάλογος των 520

Ο Κατάλογος των 520 Ο Κατάλογος των 520 ένα διήγημα για την Επανάσταση του 1821 και την Φιλική Εταιρία Πρόλογος ΟΔΗΣΣΟΣ — ΡΩΣΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ — 14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1814, ΩΡΑ 23:10 ΟΔΗΣΣΟΣ, 1814 Τ ρεις σκιές περπατούν βιαστικά στα στενά της παραλιακής συνοικίας, εκεί όπου η μυρωδιά της Μαύρης Θάλασσας ανακατεύεται με τον καπνό των ελληνικών καφενείων. Ο Νικόλαος Σκουφάς κρατά σφιχτά ένα κερί κάτω από το πανωφόρι του· δεν θέλει να φανεί φως στο δρόμο. Πίσω του, ο Εμμανουήλ Ξάνθος — έμπορος, μασόνος, άνθρωπος που έχει δει τις στοές της Λευκάδας και της Ρωσίας — μετράει τα βήματα σαν να μετράει τον χρόνο που απομένει στην υπόδουλη πατρίδα του. Ο τρίτος, ο Αθανάσιος Τσακάλωφ, γεννημένος στα Γιάννενα, σπουδασμένος στη Μόσχα και στο Παρίσι, σφίγγει στο χέρι του ένα τετράδιο με κενές σελίδες. Δεν είναι παλάτι. Είναι ένα φτωχικό δωμάτιο πάνω από αποθήκη σιτηρών. Κι όμως, αυτό που θα συμφωνηθεί απόψε, σε αυτό το δωμάτιο, θα κινήσει έναν ο...

Λουκρήτιος – Περὶ φύσεως: Τα έξι βιβλία, η φιλοσοφία και το μεγάλο μήνυμα του Επίκουρου

Ένα αναλυτικό ταξίδι στα έξι βιβλία του De rerum natura: τα άτομα και το κενό, η ψυχή και ο θάνατος, η αίσθηση και ο έρωτας, η γέννηση του κόσμου και του πολιτισμού και, τέλος, η φύση των φυσικών φαινομένων και η πανούκλα των Αθηνών. Αρχαία Φιλοσοφία · Επικουρισμός · Λουκρήτιος Λουκρήτιος Περὶ φύσεως Αναλυτική παρουσίαση των έξι βιβλίων και της φιλοσοφίας του De rerum natura Εισαγωγή: Τι θέλει πραγματικά να κάνει ο Λουκρήτιος; Το Περὶ φύσεως ( De rerum natura ) του Τίτου Λουκρήτιου Κάρου δεν είναι απλώς ένα ποίημα για τη φύση. Είναι ένα ολόκληρο φιλοσοφικό οικοδόμημα. Ο Λουκρήτιος παρουσιάζει σε ποιητική μορφή τη φιλοσοφία του Επίκουρου , επιχειρώντας να εξηγήσει τον κόσμο, τον άνθρωπο, την ψυχή, τον θάνατο, την επιθυμία και τα φυσικά φαινόμενα. Η γνώση της φύσης δεν είναι για τον Λουκρήτιο απλώς γνώση. ...

Η Κρίση του Βυζαντίου (1025-1081)

Η Κληρονομιά που Έγινε Βάρος Το έτος 1025, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία δεν ήταν απλώς ένα ισχυρό κράτος· ήταν η μόνη αδιαμφισβήτητη υπερδύναμη του τότε γνωστού κόσμου. Ο θάνατος του Βασιλείου Β’ του Βουλγαροκτόνου άφησε πίσω του μια αυτοκρατορία που εκτεινόταν από τις πεδιάδες του Δούναβη μέχρι τα βουνά της Αρμενίας και τις ακτές της Κάτω Ιταλίας. Όμως, αυτή η δόξα αποδείχθηκε μια εύθραυστη κληρονομιά. Πώς μια τέτοια ισχύς κατέρρευσε εκ των έσω σε μόλις μισό αιώνα; Η απάντηση κρύβεται στους διαδόχους του, οι οποίοι «δε φάνηκαν αντάξιοι συνεχιστές». Η μετάβαση από το ζενίθ στο ναδίρ δεν ήρθε από μια ξαφνική στρατιωτική ήττα, αλλά από μια σειρά εσωτερικών επιλογών που θυσίασαν το μέλλον του κράτους στον βωμό του πρόσκαιρου πολιτικού κέρδους. Ζωή η Πορφυρογέννητη: Η γυναίκα που κρατούσε τα κλειδιά της Αυτοκρατορίας Στην καρδιά αυτής της περιόδου βρίσκεται μια γυναίκα που έγινε το σύμβολο της δυναστικής νομιμότητας: η Ζωή η Πορφυρογέννητη. Ως κόρη του Κωνσταντίνου Η’ (1025-1028), η Ζωή δεν ή...

Δημήτριος Χ. Πολυζώτος και το «Παίγνιον του Νοός»

 Μια Εξαντλητική Ιστορική και Φιλολογική Ανατομία της Έκδοσης του 1792 1.Το Πλαίσιο της Έκδοσης και η Ταυτότητα του Έργου Η παρούσα μελέτη εστιάζει σε ένα εξαιρετικά σπάνιο δείγμα της ελληνικής τυπογραφικής παραγωγής του τέλους του 18ου αιώνα, ένα πονάριο ή φυλλάδιο πολεμικής, το οποίο αποτελεί αψευδή μάρτυρα των πνευματικών ζυμώσεων στις ελληνικές παροικίες της Κεντρικής Ευρώπης. Σύμφωνα με τη σελίδα τίτλου, το έργο επιγράφεται: «Το παρόν βιβλιάριον το περιέχον μερικούς στίχους και άλλα τινά» . Πρόκειται για μια έκδοση που λειτουργεί ως οργανική συνέχεια (συνέχεται) του προηγούμενου πονήματος του συγγραφέα, το οποίο τυπώθηκε στη Λειψία με τον δηλωτικό τίτλο «Κατά της ΑΓΝΟΙΑΣ του Νοός μου Παίγνιον» . Ο τόπος έκδοσης αναφέρεται ως «Κοσμόπολις» (1792), ένα συχνότατο ψευδώνυμο στην εκδοτική πρακτική του Διαφωτισμού. Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία· από τη μία πλευρά εξυπηρετεί την αποφυγή της αυστηρής λογοκρισίας των αυστριακών ή σαξονικών αρχών και από την άλλη υποδηλώνει μια ιδεολ...

«Ιούλιος Καίσαρ» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ 1932 στο Εθνικό Θέατρο

Πρόκειται για τον Ιούλιο Καίσαρα του Σαίξπηρ, σε ελληνική σκηνική παραγωγή του 1931–1932, σε σκηνοθεσία Φώτου Πολίτη και στην Κεντρική Σκηνή. Το έργο του Σαίξπηρ γράφτηκε γύρω στο 1599–1600 και βασίζεται κυρίως στον Πλούταρχο, δραματοποιώντας τη συνωμοσία, τη δολοφονία του Καίσαρα και τον εμφύλιο που ακολουθεί. Ο Σαίξπηρ δεν γράφει απλώς μια «βιογραφία» του Καίσαρα, αλλά ένα πολιτικό δράμα για τη σύγκρουση ανάμεσα στη δημοκρατία, την εξουσία και το προσωπικό ήθος. Κεντρικό πρόσωπο, παρά τον τίτλο, είναι συχνά ο Βρούτος, γιατί πάνω του πέφτει το ηθικό βάρος της απόφασης: σκοτώνει έναν φίλο στο όνομα της πολιτικής ευθύνης. Η πλοκή συμπυκνώνει ιστορικά γεγονότα του 44 π.Χ.: τους οιωνούς, την άρνηση του Καίσαρα να ακούσει τις προειδοποιήσεις, τη δολοφονία στις Ειδούς του Μαρτίου, τον επιτάφιο λόγο του Μάρκου Αντωνίου και τη σύγκρουση στο Φιλίππιο. Ο Σαίξπηρ συμπιέζει τον χρόνο και αλλάζει λεπτομέρειες για θεατρική ένταση, κάτι που εξηγεί γιατί το έργο είναι περισσότερο πολιτική τραγωδία πα...