ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ

  #ψυχολογία #αυτοεκτίμηση #συμπεριφορά

τοῖς ἀναδοθεῖσ̣ι̣ ἐπὶ θυσιῶ(ν) κώμης Θώσβεως παρὰ Αὐρηλίου Ἀμόϊτος χρη(ματίζοντος) μη- τρὸς Τααμόϊτος ἀπὸ κώμ̣η̣ς̣ 5Θώσβεως. ἀεὶ μὲν θύων καὶ σπένδων τοῖς θεοῖς διε- τέλουν, ἐπὶ(*) δὲ καὶ νῦν ἐνώ- πιον ὑμῶν κατὰ τὰ κελευσθ̣(έντα) ἔθυσα καὶ ἔσπισα(*) καὶ τῶν ἱερί- 10ων(*) ἐγευσάμην ἅμα τῇ μη- τρί μου Τααμόϊτι καὶ τῇ ἀδελφῇ μου Τααρπ̣α̣ήσ̣ι̣ο̣ς̣, αὐτὸ τοῦτο ἀξιῶ ὑποσημι- ώσασθαί(*) μοι. (ἔτους) α 15Αὐτοκράτορος Καίσαρος Γαίου Μεσσίου Κυίντου Τραι(*)ανοῦ Δεκίου Εὐσεβοῦ[ς] [Εὐ]τυχοῦς Σεβαστοῦ, Ἐπεὶφ   ̣[⁦ -ca.?- ⁩] —— (hand 2) Αὐρήλιος Ἀμόϊς 20ἐπιδέδωκα. Αυρήλιος   ̣  ̣  ̣  ̣[  ̣  ̣  ̣]  ̣ίων ἔγραψα ὑ(*)πὲρ ἀπογρ(αφὴ) Ἀμοϊτᾶ μητ(ρὸς) Τααμόϊτ(ος). "Στους διορισμένους για τις θυσίες της κώμης Θώσβεως, από τον Αυρήλιο Αμόιτα, που χρηματίζει με μητέρα την Τααμόιτα, από την κώμη Θώσβεως. Πάντοτε μεν θυσιάζοντας και σπένδοντας στους θεούς εξακολουθούσα, τώρα δε και πάλι ενώπιόν σας σύμφωνα με τα διαταχθέντα θυσίασα και έσπεισα και από των ιερείων ...

Το Σιωπηλό Φρούριο της Πλάκας Όταν ο ήλιος κλίνει προς την δύσιν του και η μακραίων σκιά του Ιερού Βράχου απλούται προστατευτική, ως πέπλος ευσεβούς χήρας, επάνω εις τα στενοσόκακα της Πλάκας, η οδός Αδριανού φαντάζει ως μονοπάτι λήθης και αναμνήσεων. Εκεί, εις τον αριθμόν 96, ίσταται το παλαιόφατον κονάκιον της οικογενείας των Μπενιζέλων, ένας σιωπηλός φρουρός της χριστιανοσύνης εις την καρδίαν της οθωμανικής Αθήνας. Δεν είναι απλώς μία οικία, αλλά μία κιβωτός· ένας λίθινος προμαχών που υψώνει τον υψηλόν του μαντρότοιχον διά να απομονώση τον «κόσμον τον εσωτερικόν», τον πλήρη ευσεβείας και βυζαντινής αρχοντιάς, από την τύρβην της αγοράς και την αυθαιρεσίαν του αλλοφύλου κατακτητού.Η εξωτερική όψις του αρχοντικού, λιτή και απέριττος, φέρει επάνω της την σκόνην των αιώνων και την σφραγίδα μιας τέχνης που εγνώριζε να συνδυάζη την αντοχήν του λίθου με την θερμαντικήν πνοήν του ξύλου. Ο υψηλός τοίχος, οικοδομημένος με πέτραν σκληράν, πελεκημένην από χείρας μαστόρων που ίσως εμαθήτευσαν εις...

Το Καθαρτήριο (Purgatorio) είναι το δεύτερο από τα τρία μέρη του επικού ποιήματος «Θεία Κωμωδία» του Δάντη Αλιγκέρι.  Σύμφωνα με την περιγραφή του Δάντη, το Καθαρτήριο είναι ένα πανύψηλο βουνό στο νότιο ημισφαίριο της Γης, το οποίο δημιουργήθηκε από την πτώση του Εωσφόρου. Παρουσιάζει το ταξίδι της ψυχής προς τη λύτρωση.  Οι ψυχές εκεί δεν είναι καταδικασμένες αιώνια (όπως στην Κόλαση), αλλά υποβάλλονται σε δοκιμασίες για να εξαγνιστούν από τις αμαρτίες τους πριν εισέλθουν στον Παράδεισο. Το βουνό χωρίζεται σε επτά επίπεδα (κύκλους), καθένα από τα οποία αντιστοιχεί σε ένα από τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα (υπερηφάνεια, φθόνος, οργή, ακηδία, φιλαργυρία, λαιμαργία, λαγνεία). Ο Δάντης διασχίζει το Καθαρτήριο με οδηγό τον Ρωμαίο ποιητή Βιργίλιο, μέχρι την κορυφή του βουνού (τον Επίγειο Παράδεισο), όπου τον αναλαμβάνει η Βεατρίκη. Θεωρείται το πιο «ανθρώπινο» μέρος της Θείας Κωμωδίας, καθώς εστιάζει στη μετάνοια, την ελπίδα και την πνευματική εξέλιξη.  #DanteAligieri #ΔάντηςΚαθα...

  Η ανθρώπινη ύπαρξη μοιάζει με ένα διαρκές πεδίο μάχης ανάμεσα σε δύο αντίρροπες δυνάμεις: τον «εσωτερικό θεό» ή την ανθρώπινη "θεϊκή" λογική και το «εσωτερικό σκουλήκι» ή τον ζωώδη υποσυνείδητο εαυτό μας τον οποίο φέρομε εκ γενετής.  Ο εσωτερικός μας θεός είναι η πηγή της φαντασίας και της συμβολικής μας συνείδησης, η δύναμη που μας επιτρέπει να οραματιζόμαστε απεριόριστες δυνατότητες και να νιώθουμε ότι η δημιουργία του πεπρωμένου μας βρίσκεται στα χέρια μας.  Αντίθετα, το εσωτερικό σκουλήκι, οι ανασφάλειές μας, αντιπροσωπεύει τον φόβο μπροστά στην ελευθερία, κρατώντας μας δέσμιους σε περιορισμένες συμπεριφορές, όπως ακριβώς τα ζώα. Δυστυχώς, για πολλούς ανθρώπους, το «σκουλήκι» και οι ανασφάλειες τους είναι αυτό που καθορίζει τη ζωή τους, καθώς η ελευθερία συχνά μετατρέπεται σε ένα ασήκωτο βάρος από το οποίο προσπαθούν απεγνωσμένα να δραπετεύσουν.  Αυτό συμβαίνει γιατί η ελευθερία συνοδεύεται πάντα από τη «σκιά» της: το άγχος . Το Παράδοξο του Άγχους και η Δι...

  Ο Κώδικας της Μέμφιδας  Μέμφις, 196 π.Χ. Η υγρασία του Νείλου βάραινε την ατμόσφαιρα μέσα στο άδυτο του ναού του Πτα. Ο νεαρός Πτολεμαίος Ε', ο επονομαζόμενος Επιφανής, στεκόταν ακίνητος σαν άγαλμα, ενώ οι αρχιερείς της Μέμφιδας χάραζαν τις τελευταίες λέξεις σε μια πλάκα από σκληρό, σκοτεινό γρανοδιορίτη. Δεν ήταν μια απλή πέτρα. Ήταν ένα σύμβολο επιβίωσης για μια δυναστεία που κλυδωνιζόταν από επαναστάσεις και εσωτερικές προδοσίες. «Θα χαραχθεί σε τρεις γλώσσες», ψιθύρισε ο αρχιερέας, «στη γλώσσα των θεών, στη γλώσσα των εγγράφων και στη γλώσσα των Ελλήνων». Αλλά καθώς το καλέμι χτυπούσε την πέτρα, μια ροζ φλέβα στην επάνω αριστερή γωνία του λίθου έμοιαζε να αιμορραγεί κάτω από το φως των πυρσών. Ήταν μια προειδοποίηση; Οι γονείς του νεαρού βασιλιά, ο Πτολεμαίος Δ' και η Αρσινόη Γ', είχαν χαθεί σε μια μυστηριώδη πυρκαγιά στο παλάτι, μια συνωμοσία που ακόμα στοίχειωνε τους διαδρόμους της εξουσίας. Το διάταγμα που χαραζόταν δεν ήταν μόνο μια λίστα ευεργεσιών· ήταν ένας κ...

  Νέα έρευνα του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ αποκαλύπτει μια ξεχασμένη πλευρά του μεσαιωνικού Χριστιανισμού μια πλευρά που δεν έχει τις ρίζες της σε καθεδρικούς ναούς, αλλά σε χωράφια, δάση και αγροκτήματα.  Η ιστορικός Δρ. Κριστίνα Ίλκο αποκαλύπτει πώς το Αυγουστινιανό τάγμα έχτισε τη δύναμή του μέσα από «πράσινα» θαύματα: αποκαθιστώντας άγονη γη, θεραπεύοντας ζώα, αναβιώνοντας οπωροφόρα δέντρα και τιθασεύοντας θανατηφόρα τοπία που κάποτε κατηγορούνταν για δράκους.  Μακριά από συμβολικές ιστορίες, αυτές οι πράξεις βοήθησαν τις αγροτικές κοινότητες να επιβιώσουν και έδωσαν στο τάγμα νομιμότητα σε μια εποχή που η ίδια του η ύπαρξη απειλούνταν. Νέα έρευνα υποδηλώνει ότι το πρόσφατα ανοιγμένο οικολογικό αγρόκτημα του Βατικανού αντικατοπτρίζει ένα ξεχασμένο κεφάλαιο στην καθολική ιστορία.  Το αγρόκτημα εγκαινιάστηκε από τον πρώτο Αυγουστινιανό πάπα και, σύμφωνα με την ιστορικό Δρ. Κριστίνα Ίλκο, αντικατοπτρίζει τις πρώιμες αξίες και πρακτικές του θρησκευτικού του τάγματο...