Είναι ένα θρίλερ μυστηρίου που συνδυάζει τέχνη, ιστορία, θρησκεία και κρυπτογραφία.
Δημοσιεύθηκε το 2003 και έγινε παγκόσμιο φαινόμενο, προκαλώντας έντονες συζητήσεις για την ιστορική ακρίβεια του και την παρουσίαση του Χριστιανισμού.
Η ιστορία ξεκινά με τη δολοφονία του Jacques Saunière, επιμελητή του Μουσείου του Λούβρου στο Παρίσι.
Το πτώμα του βρίσκεται σε μια παράξενη, συμβολική στάση, με κρυπτογραφημένα μηνύματα γραμμένα στο πάτωμα και στο σώμα του.
Ο Robert Langdon, Αμερικανός ειδικός στη συμβολική τέχνη και καθηγητής στο Χάρβαρντ, καλείται να βοηθήσει στην έρευνα μόνο και μόνο για να κατηγορηθεί για τη δολοφονία.
Μαζί με την Sophie Neveu, εγγονή του Saunière και κρυπτογράφο της Γαλλικής Αστυνομίας, ο Langdon ξεκινά έναν αγώνα δρόμου στο Παρίσι και αργότερα στο Λονδίνο, ακολουθώντας μια αλυσίδα από κρυπτογράμματα, αναγράμματα και σύμβολα που οδηγούν στην αποκάλυψη ενός αρχαίου μυστικού: ότι ο Ιησούς Χριστός είχε παντρευτεί τη Μαρία τη Μαγδαληνή, είχαν απόγονο, και η γραμμή αυτή του αίματος επιβίωσε μέχρι σήμερα.
Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από το "Κοινό της Σιών", μια μυστική αδελφότητα που φυλάει αυτό το μυστικό, και τους Ναίτες Ιππότες, τους προγόνους της.
Οι δύο πρωταγωνιστές καταδιώκονται από τη γαλλική αστυνομία, την Opus Dei (μια πραγματική καθολική οργάνωση, παρουσιασμένη εδώ ως αντίπαλος), και έναν μυστηριώδη «Δάσκαλο» που θέλει να αποκτήσει το τελικό απόρρητο.
Η αναζήτηση τους οδηγεί σε έργα τέχνης του Λεονάρντο ντα Βίντσι ιδιαίτερα τον Μυστικό Δείπνο και σε αρχαία κείμενα, όπως τους παπύρους του Ναγκ Χαμμάντι.
Στο τέλος, αποκαλύπτεται ότι η Sophie Neveu είναι απόγονος του Ιησού και της Μαγδαληνής, και το ιερό αντικείμενο που αναζητούσαν το Άγιο Δισκοπότηρο (Sangreal) δεν είναι το ιερό ποτήρι, αλλά το «Άγιο Αίμα» (San Greal → Sang Real = «Βασιλικό Αίμα»).
Το βιβλίο είναι γεμάτο με ιστορικές αναφορές, κρυπτογραφικούς γρίφους, και συμβολισμό, αν και πολλές από τις «αλήθειες» που παρουσιάζει έχουν αμφισβητηθεί από ιστορικούς και θεολόγους.
Παρ’ όλα αυτά, η δύναμή του έγκειται στον ρυθμό, τη δομή και την ικανότητα να ενώνει την τέχνη με το μυστήριο.
Η ιστορία εξελίσσεται ως εξής:
Ο έφορος του μουσείου του Λούβρου, βρίσκεται ένα βράδυ δολοφονημένος, ενώ στο σώμα του έχει γράψει με το αίμα του ένα κρυπτογραφημένο μήνυμα, λίγο πριν πεθάνει.
Η αστυνομία του Παρισιού, με τη βοήθεια της αποκρυπτογράφου της Σόφι Νεβώ, προσπαθεί να διαλευκάνει το έγκλημα όταν μαθαίνει ότι βρίσκεται στο Παρίσι για επαγγελματικούς λόγους, ο καθηγητής συμβολολογίας του Χάρβαρντ, Ρόμπερτ Λάνγκτον, και του οποίου τη βοήθεια στην αποκρυπτογράφηση του συμβόλου, ζητάνε. Η Νεβώ αποκαλύπτει εμπιστευτικά στον Λάγκτον, ότι η αστυνομία εξαιτίας μιας σημείωσης που βρέθηκε δίπλα στο πτώμα του παππού της, που έλεγε «ΒΡΕΣ ΤΟΝ ΡΟΜΠΕΡΤ ΛΑΓΚΝΤΟΝ», πιστεύει ότι εκείνος είναι ο δολοφόνος. Ο Λάγκτον ξεφεύγει από την αστυνομία ενώ προσπαθεί να βρει τη λύση στο αίνιγμα της δολοφονίας του εφόρου για να απαλλάξει τον εαυτό του από την άδικη κατηγορία. Με τη βοήθεια των πληροφοριών κα των αναμνήσεων της Νεβώ, καταλαβαίνει ότι ο έφορος είναι μέλος μιας συνωμοτικής ομάδας, του «Κοινού της Σιών», (en:Priory of Sion) τα έγγραφα της οποίας με κίνδυνο της ζωής του ο έφορος κατάφερε να διαφυλάξει. Μέσα από τη λύση και άλλων γρίφων που συνεχώς εμφανίζονται μπροστά τους και απαιτούν τη λύση τους, προκειμένου να διαλευκανθεί το μυστήριο, οι δυο επιστήμονες καταφέρνουν τελικά να ανακαλύψουν τον δολοφόνο του έφορου αλλά και το λόγο της δολοφονίας του.
Οι χριστιανικές εκκλησίες ήταν από τις πρώτες που αντέδρασαν στον μύθο του βιβλίου: ότι η Μαρία Μαγδαληνή ήταν σύζυγος του Ιησού Χριστού και μάλιστα περίμενε και το παιδί του.
Οι αντιδράσεις μεγάλωσαν με την κυκλοφορία του φιλμ (αφού η ταινία μπορούσε να φτάσει σε πολύ μεγαλύτερο κοινό από ότι το βιβλίο).
Το 2006 ο Αρχιεπίσκοπος Angelo Amato, του ανάλογου τμήματος του Βατικανού κάλεσε τους πιστούς να μποϋκοτάρουν την ταινία.
Το ίδιο έκανε και η συνέλευση των Καθολικών επισκόπων των Η.Π.Α, όπως επίσης και η Ελλαδική εκκλησία..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου